Jest to niepowtarzalne dzieło ludzkich rąk, a dokładniej imperium państwa Khmerów. Na terenie kompleksu o powierzchni 400 km² znajdują się liczne, niepowtarzalne świątynie. Co ciekawe świątynia Ta Prohm zainspirowała tak twórców słynnej serii filmów „Lara Croft: Tomb Rider”,że postanowili tutaj umiejscowić część akcji. 

Angkor Wat możemy tłumaczyć jako „Miejska Świątynia”, zaś położony w jej pobliżu zespół miejski określany jest mianem Angkor Thom, czyli „Wspaniałe Miasto”. Dziś nazwę Angkor stosuje się jako określenie dawnego państwa Khmerów lub sławnego na całym świecie zespołu ruin.

Angkor Wat jest to największa, najważniejsza i najbardziej znana świątynia w kompleksie Angkor. W samym sercu świątyni, dominując nad wszystkimi innymi elementami, znajdował się złoty posąg Wisznu jadącego na grzbiecie garudy był to święty ptak o ludzkim ciele, z dziobem i szponami drapieżnika.

Do sanktuarium prowadzą labirynty i wyślizgane strome schody. Zwiedzanie może być męczące, bo na Angkor Wat potrzeba kilku godzin, a na wszystkie świątynie, co najmniej kilka dni. Najlepsza okazja by zobaczyć widok zapierający dech w piersiach to odwiedzieć światynie o wschodzie słońca, gdyż wygląda ona wyjątkowo pięknie.

Mam nadzieję ze wpis się spodobał i do zobaczenia w następnym!

Przebywanie pośrodku kalifornijskiego Parku Narodowego Redwood to z pewnością doświadczenie uczące pokory, zwłaszcza patrząc w górę na liczące sobie 2000 lat, niemal stumetrowe giganty natury.

Te drzewa to tzw. Sekwoje Wieczniezielone, mierzące ok 100m wysokości. Rzeczywiście, ich wielkość robi ogromne wrażenie. Niestety nie jest łatwo uwiecznić ten efekt na zdjęciach, ale sam las jest niezwykle wdzięcznym tłem do fotografii.

Rośnie tutaj najwyższe drzewo świata, o wysokości 115,55 metra. Przedstawicielami fauny są: baribal, puma, uchatka kalifornijska, ryś rudy, bóbr kanadyjski, kojot, jeleń szlachetny i wapiti, dzięciur żołędziowy, modrosójka czarnogłowa i rudaczek kalifornijski.

Ponad 200 mil szlaków przeplata się w różnych środowiskach, w tym na stepach, starych lasach sekwoi i plażach. Wysokość nad poziomem morza wynosi od poziomu morza do nieco ponad 3000 stóp (1000 m). Konsekwentnie łagodne temperatury sprawiają, że całoroczna eksploracja jest możliwa. Trasy parkowe są dobrze utrzymane i wyłożone ubitym żwirem – choć warunki pogodowe mogą sprawić, że szlaki będą śliskie. Niewiele szlaków jest wybrukowanych. Ze względu na wilgotne zimy i silne wiatry mamy duże drzewa często spadają i będą blokować szlaki.

Mam nadzieję ze wpis się spodobał i do zobaczenia w następnym!

Jaskinie Glowworm gdzie nawet robaki są piękne. Jaskinie Waitomo są domem tysięcy świecących larw, pozostawiających za sobą długie ślady śluzu (brzmi obrzydliwie, wygląda zjawiskowo) i rozświetlających jaskinie, które wyglądają przez to niczym podziemna Droga Mleczna.

Waitomo Glowworm Caves to obowiązkowa przystań dla każdego podróżnika. Ciesz się słynną na całym świecie przejażdżką łodzią pod tysiącami magicznych robaczków świętojańskich i stań się częścią ponad 120 lat historii kultury i przyrody.

Podziwiaj lekki pokaz Matki Natury, gdy wślizgujesz się w głąb gwiaździstej krainy groty Glowworm. Meander pod ziemią wzdłuż rzeki Waitomo i patrzy w milczeniu na niezliczone światełko robaka, które tworzy Jaskinię Glowworm. Wchodząc w tę galaktykę maleńkich żywych świateł, od razu poczujesz pogodną atmosferę i będziesz zafascynowany i zaintrygowany maleńkimi glowwormami, które oświetlają twoją drogę.

Delikatne światło jest emitowane przez odwłoki owadów, a dokładniej – larw muchówki noszącej nazwę Arachnocampa luminosa. Larwy wytwarzają także lepką pajęczynę, która zwisa ze stropu i w którą wpadają, zwabione światłem, różne owady.Ten przyrodniczy fenomen ogląda co roku kilkaset tysięcy osób. Od niego pochodzi nazwa Waitomo Glowworm Caves – jaskinie świecących robaczków.

Mam nadzieje że wpis się podobał i do zobaczenia w następnym!

Drzewa Glicyny w Ashikadze kwitną przepięknie przez kilka tygodni na początku każdej wiosny, ozdabiając park pastelowymi odcieniami różu i fioletu.

W Parku tym rosną największe na świecie i najstarsze w Japonii okazy Wisterii (zwana fuji w Japonii). Niektóre z nich mają ponad 100 lat! Najlepszy okres na zwiedzanie Parku to maj, kiedy kwiaty są w pełnym rozkwicie. Pnącza Wisterii wiją się i osiągają wysokość nawet 10 m! Niebywałą atrakcją ogrodu jest 80 m tunel.

Od kwietnia do maja jest to najpiękniejsze miejsce w Japonii. Kto by nie marzył by przejść się tym niebywałym tunelem?

Krajobraz i jego zmiana z każdą porą roku, dzięki kwiatom na drzewach i w całym ogrodzie. Ashikaga Flower Park znajduje się w Tokio i tworzy wykwintne sezonowe ogrody. Jedną z głównych atrakcji tego parku jest japoński glicynia. Wchodzi w stopniowe zmiany wyglądu. Te malownicze kwiaty stają się różowe, fioletowe, białe i żółte.

Mam nadzieje że wpis się podobał i do zobaczenia w następnym!

Nie pada tu często, jednak po deszczu ta ogromna solna powierzchnia zmienia się w ogromne lustro, którego granic nie da się dostrzec. Teren, który zajmuje to nieziemskie zjawisko jest niewiele mniejszy od Jamajki.

Salar de Uyuni to również najbardziej płaskie miejsce na świecie, które często jest wykorzystywane do tworzenia iluzji optycznych (tak zwanej perspektywy wymuszonej) przez fotografów. Solnisko znajduje się w Andach, 3 656 metrów nad poziomem morza – przygotuj się zatem na niskie temperatury i rzadkie powietrze.

 To jedna z wielu koralowych wysp wyrastających z płaskiej tafli solniska, które w czasach prehistorycznych było ogromnym słonym jeziorem. Dzieli nas od niej 70 km, a wydaje się, że jest na wyciągnięcie ręki.

Brak punktów odniesienia sprawia, że na salarze wszystko wygląda na położone bliżej niż w rzeczywistości. Za to czas się rozciąga. Nawet podczas szybkiej jazdy krajobraz zupełnie się nie zmienia i mamy wrażenie, że dotarcie do wyspy trwa wieczność.

Mam nadzieje ze wpis się podobał i do zobaczenia w następnym!

Największy lodowiec Islandii jest jednocześnie jednym z najpiękniejszych widoków, jakie można zobaczyć w tym kraju. Pejzaż pod jego powierzchnią wygląda jak zupełnie inny świat, wypełniony lodowymi jaskiniami, kanionami i wulkanami.
Niesamowity niebieski kolor jaskiń lodowych to wynik braku występowania w nich pęcherzyków powietrza (powietrze wyparte przez ciśnienie), co powoduje załamanie fal świetlnych w paśmie niebieskim i zielonym.

Lód w przezroczystych jaskiniach dochodzi do grubości około 8 metrów, a istnieje od około 1200 lat.  Gdy lodowiec przesuwa się choć o milimetr, w jaskini słyszalne są odgłosy łamania się lodu

 Niebieska barwa lodu najbardziej intensywna jest późną jesienią i wczesną zimą.

Zwiedzanie jaskiń lodowych na własną rękę to nie tylko wielkie niebezpieczeństwo ale także będziemy mieli problem z ich odnalezieniem. Jaskinie lodowe są bardzo niestabilne, jedne zapadają się, kolejne powstają.

Mam nadzieje ze wpis sie spodobał i dozobaczenia w następnym!

Witam wszystkich na moim blogu! Nazywam się Daria i będę wam przedstawiała miejsca o których nie macie pojęcia. Zastanawialiście się kiedyś jak dużo miejsc jest mało znanych? Ogromnie dużo! Są przerażające a zarazem tajemniczo piękne. Postaram się wam jak najlepiej przedstawić tajemnice świata. Od kilku lat interesuje się podróżowaniem. Chciałabym zwiedzić jak najwięcej w swoim życiu. Poznać wiele ciekawych ludzi jak ich obyczaje. 

Piękny cytat który inspiruje mnie do działania.Mam nadzieję ,że was również tak samo poruszył jak mnie! W tym wpisie ,chciałam zrobić krótki wstęp byście się dowiedzieli o czym będzie blog oraz troszkę o 
mnie. Do zobaczenia!